บทที่ 57 ตายทั้งเป็น (03)

“ป้าว่า เรากลับกันดีกว่านะหนูนุช ไปเถอะจ้ะ ตาธีก็อย่าลืมจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยด้วยล่ะ” หล่อนไม่ได้รอคำตอบจากลูกชาย สองเท้ารีบก้าวออกไปในทันที ปล่อยทิ้งให้ธีมะต้องร้าวทั้งดวงใจ และเงยหน้าขึ้นมองรอบๆ ตัว

             “โกรธธีใช่ไหมฝน…ธีขอโทษ” เขาทรุดร่างลงบนพื้นอย่างหมดแรง ใจแสนสับสน แถมยังรู้สึกผิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ